mint story (Fan Fit) #1

***อธิบายก่อนอ่าน***

ผลงาน Fan Fit นี้ ผมได้รับการติดต่อ + ว่าจ้างให้แต่งขึ้นเมื่อปีที่แล้ว ปั่นไม่ทันเสร็จ มือขวาก็โดนเบาหวาน แทะไป 4 นิ้ว (เพิ่งจะมาเสร็จสมบูรณ์ ต้นปีนี้แหละ เรียกว่าใช้เวลาเกือบปี..)

เป็น Fan Fit จากเรื่อง mint story ที่ มีแฟนชื่อเก่ง และ ตอนสุดท้ายที่ลง คือ สนุกกับอาแปะ ร้านเสื้อ...(ถ้าหาอ่านไม่ได้ก็บอก เดี๋ยวผมจะลงให้เป็นกรณีพิเศษ เขียนมาละกัน....)

ผลงานนี้ผู้ว่าจ้าง อนุญาตให้นำมาลงได้ จริงๆ ผู้ว่าจ้าง เค้าอยากเห็น ความคิดเห็นของเพื่อนๆ...

ฉะนั้น คอมเม้นกันเยอะๆ หรือไป รีพลายที่ แฟนเพจ ก็ได้นะครับ...

https://www.facebook.com/actdsky.7/

ป.ล. เรื่องนี้ 3 ตอนจบ...

********************************************************

mint story (Fan Fit)

#1

สวัสดีค่ะ มิ้นเองค่ะ ยังจำกันได้รึเปล่าค่ะ? ครั้งสุดท้ายที่มาเล่านั้น ก็นานพอควร ครั้งนี้ มิ้นจะเล่าเรื่องที่ไปทบทวนกับอาแปะร้านขายเสื้อ (ยังจำอาแปะได้เปล่าค่ะ) หือ?? อะไรกันค่ะ แค่เกริ่นแค่นี้ก็ถึงกับตาวาวกันแล้วเหรอ? อย่าเพิ่งรีบตาวาว ควยลุกค่ะ ไว้ค่อยไปลุกตอนที่มิ้นเล่า....

เรื่องของเธอกับผม เรื่องที่ 2 ยาม (5)

 เรื่องของเธอกับผม เรื่องที่ 2 ยาม (5)

“เฮ้ย เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ไอ้พวกเหี้ยนั้น มันเย็ดอีฟ้าอยู่..” นายหมูที่เดินกลับนำหน้าพวกน้ำฟ้านั้น ก็เอ่ยเชิงบอกแก่คนอื่นที่รออยู่ ซึ่งถ้อยคำดั่งกล่าวก็ทำให้คนอื่นที่นั่งรอและได้ยินนั้นก็เอ่ยตอบกลับทันที

“นั้นไง กูว่าแหละ…จะว่าไปคราวนู่นก็แบบนี้เหมือนกัน..” ชายฉกรรจ์คนหนึ่งที่อยู่ในกลุ่มที่รออยู่ด้านนอกนั้นเอ่ยตอบ ก่อนที่นายหมูจะเอ่ยกล่าวตอบกลับแบบนิ่มๆ..

“แต่มันให้พวกนั้น ยสตน. นะเว้ย..” ถ้อยคำถัดมาของนายหมูนั้น ก็ทำให้คนที่รอและดูเหมือนจะเฉยๆนั้นก็กลับมีท่าทีขึ้นมาในทันที ซึ่งก็ไม่แปลกใจ ว่าทำไมพวกเค้าถึงมีท่าทีแบบนั้น เพราะคืนนี้น้ำฟ้าให้พวกเขาเย็ดแบบใส่ถุงยางนั้นเอง มีพวกที่มีอภิสิทธิ์ที่พวกเขาพอรับได้ ก็มีเพียงแค่ พี่ชาติ กับ ฮันนะ เท่านั้น ถ้าเหนือจากนี้ก็อย่างเห็นมีท่าทีประท้วงค่ะ

“จริงอย่างที่ไอ้หมู พูดรึเปล่า น้องฟ้า..” ชายคนหนึ่งเอ่ยเชิงถาม แก่น้ำฟ้าที่เดินตามหลัง นายหมู ซึ่งเธอมาพร้อมกับชาย 2 คนที่เป็นคนพาเธอไปห้องน้ำ และเป็นกลุ่มที่สนุกกับเธอที่นายหมูพูดถึง…

ราคะ (2015) -สมชาติ- ตอนที่ 2

ราคะ (มุมมองของสมชาติ) ตอนที่ 2

‘วะ ว่ายังไงนะ.....’ นั้นคือถ้อยคำในใจของ สมชาติ ชายวัยเกือบ 60 ปีที่เอ่ย หลังจากได้ยินถ้อยคำอันน่าตกใจของหญิงสาวคราวลูก ซึ่งมีฐานะเป็นลูกสะใภ้ หรือ ภรรยาของลูกชายของเขา...

ใช่...ถ้อยคำอันน่าตกใจที่เธอได้เอ่ยอย่างแสดงความต้องการที่อยากมีอะไรกับเค้าอีกครั้ง...แถมเธอก็มาหาเค้าในสภาพแบบที่ไม่ธรรมดาเสียด้วย เมื่อเธอมาหาเค้าในสภาพ เปลือยช่วงล่างอย่างหมดจด ขณะที่ช่วงบนนั้นสวมใส่สายเดี่ยว โดยที่ร่างของเธอก็โทรมด้วยเหงื่อเล็กน้อย...

หากในตอนนั้น เค้าแข็งใจ และทำในสิ่งที่ควรทำในฐานะผู้เป็นพ่อของสามี บางที โศกนากรรมและสูญเสียที่ พวกเขาเผชิญกันอยู่ในตอนนี้ ก็คงไม่เกิดขึ้นก็ได้..แต่ตอนนั้น เค้ากลับไม่ได้ คิดถึงผลที่ตามมาแม้แต่นิดเดียว ถึงแม้จะมีคิดบ้าง แต่ก็ไม่หนักแน่นมากพอ หรือ พูดอีกอย่างคือ ตัณหาได้อยู่เหนือเหตุและผล และความถูกต้องไปหมดแล้วนั้นเอง...

สิ่งที่เค้าทำในเวลานั้น กลับเป็นการพยักหน้าและเปิดทางพร้อมกับนำลูกสะใภ้คนสวยคนดั่งกล่าวมายังที่เตียงนอนของเขา ถึงแม้ระหว่างที่เดินมายังที่เตียงจนถึง ตอนที่พวกเขาต่างนั่งที่ขอบเตียงนั้น เขาจะครุ่นคิดชั่งใจต่างนาๆ แต่เค้ากลับไม่คิดที่จะเป็นผู้นำในเรื่องที่ถูกต้อง หากแต่โยนทุกสิ่งทุกอย่าง ไปทางฝ่ายหญิงสาว ด้วยการถามเธอว่า...

ราคะ (2015) ตอนที่ 2

ราคะ (มุมมองของรวันดา) ตอนที่ 2

“คะ คุณพ่อค่ะ...เออ จะว่าอะไรดามัยค่ะ ถะ ถ้าดาจะบอกว่า ดาอยากจะโดนคุณพ่อเย็ดอีกสักครั้งนะค่ะ..” ชั้นที่เอ่ยปากร้องขอแก่ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อสามี แน่นอนว่า ชั้นรู้ดีว่า ถ้อยคำที่เอ่ยออกมานั้น มันน่าละอายมากแค่ไหน แต่ชั้นก็ไม่อาจจะระงับต่อความต้องการที่พลุ่นพล่านอยู่ในเวลานี้ได้เลย....

ความต้องการที่เออล้น...ความอยากได้ อยากลิ้มลอง ท่อนเอ็นอันยาวใหญ่ ของเขานั้นอีกครั้ง....

ขณะที่ทาง “สมชาติ” พ่อสามีของชั้นนั้นก็ถึงกับอึ้งนิ่งไปครู่หนึ่ง ซึ่งไม่แปลกกับท่าทีที่แสดงออกมา และชั้นก็ไม่แน่ใจว่าที่อึ้งนั้นเป็นเพราะ ถ้อยคำของชั้น หรือ สภาพของชั้นในเวลานี้กันแน่...เพราะตอนนี้ ช่วงล่างของชั้นไม่ได้สวมใส่อะไรเลยค่ะ..

และการนิ่งไปครู่หนึ่งนั้น ก็ทำให้ใจของชั้นเต้นแรงมากๆ และตอนนั้นชั้นก็กลัวการปฏิเสธจากพ่อสามีเหลือเกิน...หากท่านปฏิเสธขึ้นมา มันคงทำให้ชั้นเข้าหน้ากับท่านไม่ติดไปแน่ และมันก็อาจจะทำให้ชั้นอับอาย จนอยากฆ่าตัวตายย่างแน่นอน

ก่อนที่คำตอบจากท่าน จะเป็นการพยักหน้า พร้อมกับแสดงท่าทีที่เปิดทางให้ชั้นเดินเข้าไปในห้องนอน การพยักหน้าและท่าทีนั้น ก็ยิ่งทำให้ใจของชั้นเต้นแรงอีกขั้น และไม่เพียงแค่ใจที่เต้นแรง หากแต่ความต้องการทางเพศของชั้นก็ได้เพิ่มพูลขึ้นอย่างมากมายเช่นกัน จน กล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า ตอนนั้นชั้น “กำลังเงี่ยนมากๆๆๆเลยค่ะ..”

หลังจากที่เดินเข้ามาในห้องนอนของท่าน ไม่รู้อีท่าไหน ทั้งชั้นและคุณพ่อ ก็ต่างพากันไปนั่งที่ขอบเตียงนอน โดยที่ท่าทีของท่านนั้นก็ดูครุ่นคิดราวกับ กำลังคิดหนัก อย่างชั่งใจ ซึ่งมันก็ทำให้ชั้นที่เหลือบมองนั้น ต้องลุ้นระทึกอีกครั้ง ว่า สุดท้ายแล้ว ท่าทีของท่านจะเป็นไปตามทิศทางไหน? มันจะจบแค่นี้..หรือ มันจะเป็นค่ำคืนยาวนานที่ชั้นจะไม่มีทางลืมลงได้กันแน่…

และในตอนนั้น ชั้นก็ลุ้นและตื่นเต้นจนร่างกายนั้นได้ตื่นตัวอย่างสุดๆ ไม่ว่าจะเป็นที่หีที่ชั้นก็รู้สึกได้ว่า มันแฉะชื้นมากขึ้น หรือ หัวนมที่ตั้งชั่นจนน่าจะทะลุเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่แล้ว ไม่รู้ว่า คุณพ่อ ท่านได้เห็น ท่าทีการตื่นตัวของชั้นด้วยรึเปล่า เพราะเท่าที่ชั้นเห็น คือ ท่านกำลังครุ่นคิด พร้อมกับจ้องมองยังที่ชั้นไปด้วย...

“มะ มันจะดีจริงๆเหรอหนูดา....” คุณพ่อสมชาติ เอ่ยเชิงถามขึ้น ด้วยน้ำเสียงและท่าทีที่ลังเล หลังจากที่ท่านครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งนั้น ถึงแม้คำถามของท่าน จะสะกิดต่อมความละอายของชั้นอยู่บ้าง...แต่มันก็ไม่สามารถที่จะหยุดยั้งต่อความต้องการที่มีมากมายในเวลานี้ได้เลย...

ราคะ (2015) -สมชาติ- ตอนที่ 1

ราคะ (มุมมองของพ่อสมชาติ)

ตอนที่ 1

มันไม่มีใครที่ไหนหรอกที่จะทำใจได้จากการจากไปของลูกชาย ก่อนวัยอันสมควร.....

มันเป็นความเจ็บปวดที่แสนสาหัสที่ยากจะบรรยาย และ มันก็ยิ่งรู้สึกหนักและเจ็บปวดมากขึ้น...

เมื่อผู้เป็นพ่อมีส่วนทำให้ผู้เป็นลูกชายนั้น ถึงแก่ความตาย.....

“พ่อขอโทษนะ ชาย พ่อ พ่อไม่ได้ตั้งใจที่จะทำร้ายแกแบบนั้นจริงๆนะ..” สมชาติ ชายวัย เกือบ 60 ปีที่เอ่ยกล่าวต่อหน้ารูปภาพของลูกชายที่ได้ลาลับจากโลกนี้ไปอย่าง “สมชาย” ด้วยน้ำเสียงและอารมณ์ที่โศกเศร้า ถึงแม้ตลอดเวลาในงานศพ เค้าจะไม่เคยแสดงอารมณ์เลยก็ตาม แต่พอกลับถึงบ้าน เค้ามักจะเอ่ยกล่าวขอโทษ และ แสดงความเสียใจต่อหน้าภาพของลูกชายคนนี้

ราคะ (2015) ตอนที่ 1

ราคะ (มุมมองของรวันดา) ตอนที่ 1

หลังจากกลับมางานเผาศพของพี่ชาย(สมชาย) ชั้นก็ได้นั่งจ้องมองรูปของเขาที่อยู่บนหัวเตียง ด้วยความโศกเศร้า และความรู้สึกผิดที่ยังคงมีอยู่มากมายภายในใจของชั้น ใช่ ค่ะ ชั้นจ้องมองยังรูปนั้นอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยปากพูดออกมา....

“พี่ชายอยากรู้มัยค่ะ ว่าจุดเริ่มต้นของเรื่องราวนี้ มันเกิดขึ้นได้ไง?” ชั้นเอ่ยเชิงถาม ทั้งๆที่รู้ดีว่า ไม่มีทางที่จะมีเสียงตอบรับ จากรูปถ่ายใบนั้นออกมาได้ แต่ถึงกระนั้นชั้นเองก็ยังคงตัดสินเอ่ยปากเล่าทุกอย่างต่อหน้ากรอบรูปเล็กๆที่เป็นรูปของเขา เผื่อมันจะทำให้บาปและความรู้สึกผิดของชั้นลดลงไปบ้าง เพียงน้อยนิดก็ยังดี....

เรื่องราวการนอกใจของชั้น มันเกิดขึ้น ในตอนที่ พี่ชาย เค้าได้ไปเป็นทหารที่ภาคใต้ได้เกือบ 1 ปี...

ราคะ (2015) บทนำ

ผู้แต่ง

เป็นอีก 1 เรื่องที่อยู่ในไหดอง บัดนี้ นำมาลงใหม่ พร้อมกับปรับปรุง (ของเดิมลบไปแล้ว)

สำหรับ ตอน 3 จะมาในเร็ววันนี้แน่ๆๆ....

ป.ล. เรื่องราวของ คุณพ่อนั้น ไม่ใช่ จัด เป็น ตอน .5 อีกแล้ว เป็นเหมือนอีกภาค ไปเลยครับ..ตามที่วางแผนกันไว้ จะมี แค่ 2 ตอนแรกที่ เนื้อเรื่องจะขนานกัน และหลังจากตอน 3 ไปนั้น ก็จะเป้นการเล่าคนละช่วง...แล้วเดี๋ยวผมจะทำ ไทม์ไลน์มาให้.....

************************************************************

ราคะ (มุมมองของรวันดา)

บทนำ

ณ.ที่วัดแห่งหนึ่ง...

เสียงออด ที่ดังกึกก้องทั่วบริเวณเมรุเผา ซึ่งนั้นก็เป็นสัญญาณบงบอก ให้เจ้าภาพและแขกผู้มาร่วมงานนั้นได้ขึ้นมาบนเมรุ เพื่อทำการวางดอกไม้จันทน์ ที่เหมือนเป็นการล่ำลาครั้งสุดท้ายแก่ผู้วายชนม์..ท่ามกลางบรรยากาศที่โศกเศร้า ซึ่งชั้น ผู้เป็นภรรยาของเขานั้น ก็เป็น 1 ในไม่กี่คนที่ยังคงเสียใจและยังทำใจไม่ได้กับการจากไปของเขา....

สมชาย...ผู้เป็นสามีที่ดีของชั้น...

บัดซบ ตอนที่ 4 (ตอนจบ) [ฉบับแก้ไข+เพิ่มเติม]

บัดซบ ตอนที่ 4 (ตอนจบ)

หลังจากที่ผมใช้มุขแกล้งเนียนว่าจะหาสาวมาให้กับพ่อ จนโดน รวันดาแฟนผม ค้อนใส่....มันก็ทำให้ผมรู้ว่า ปัญหาของผมนั้นมันหยั่งรากลึก จนแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว หากต้องการที่จะแก้ไขมันจริงๆละก็ ผมต้องพร้อมที่จะต้องสูญเสียคนที่ผมรักไปสักคน หรือ บางทีก็อาจจะเสียไปทั้ง 2 คนเลยก็ได้...แน่นอนว่าผมไม่ต้องการหนทางเช่นนั้น...

ผมจึงเลือกหนทางที่เรียกว่าโง่ที่สุดนั้นก็คือ การทำเป็นตาบอดไม่รับรู้อะไร ราวกับว่าไม่มีเรื่องพวกนี้เกิดขึ้น เพราะถ้าผมทำแบบนี้แล้ว ผมก็ยังได้อยู่กับพวกเขา คนที่ผมรักที่สุดก็ยังอยู่กับผมดั่งเดิม และแน่นอนว่า ผมรู้อยู่เต็มอกละว่า “นี่มันไม่ใช่ทางแก้ไขปัญหา แต่มันเป็นการหนีปัญหา..” เป็นการหลอกตัวเอง แต่จะให้ทำไงได้..ก็อย่างที่ผมบอกไป ผมรับไม่ได้แน่ หากจะต้องสูญเสียใครไปสักคน ไม่ว่าจะเป็นพ่อผม หรือ รวันดา แฟนผมก็ตาม...

หากจะต้องเลือก ผมขอเลือกที่ทำร้ายตัวเองจะดีกว่า ใช่ นั้นละ คือ ทางออกที่ดีที่สุด สำหรับผม ในเวลานั้น…..

แต่หนทางดั่งกล่าวที่ผมเลือก ก็ใช่ว่าจะเป็นหนทางที่ทำได้ง่ายๆ ใช่ มันไม่ได้ทำได้ง่ายๆเหมือนดั่งที่ผมคิดไว้สักนิด ยอมรับว่าตอนคิดผมคิดง่ายไป คิดแค่ว่า ถ้าปิดกั้น หลอกตัวเองไปวันๆ ว่า มันไม่เคยมีเรื่องบัดซบดั่งกล่าวเกิดขึ้นในบ้านของผม ทุกอย่าง ทุกวิถีชีวิตของผมก็ยังคงดำเนินไปได้ ดั่งปกติ...

บัดซบ ตอนที่ 3

[b]ตอนที่ 3 [/b]

“ไปเที่ยวเหรอ?....” ผมที่เอ่ยทวนขึ้น เมื่อรวันดา แฟนสาวคนสวยของผมได้เอ่ยปากชวน วางแผนไปเที่ยวกัน ในช่วงบ่ายวันใหม่ ที่เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์...

“ใช่ค่ะ ก็เราไม่ได้เที่ยวด้วยกันตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอค่ะพี่ชาย?...” เธอโต้ตอบถ้อยคำเอ่ยทวน ของผมด้วยเหตุผล ด้วยถ้อยคำและท่าที่อ่อนหวาน เหมือนดั่งเช่นทุกครั้งที่ผ่าน แต่คราวนี้สิ่งที่แตกต่างไปจากเดิมกลับกลายเป็นตัวผมเอง...

ใช่ ผมที่จ้องมองเธอด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก...ทั้งภาพและความรู้สึกที่ในสิ่งที่เห็นเมื่อคืนนั้นยังคงค้างอยู่ในหัวผม อย่างไม่ยอมออกไปไหนเลย ใช่ ภาพของเธอที่ระเริงรักกับพ่อของผมอย่างร้อนแรงสุดเหวี่ยงนั้น...

เมื่อคืนนั้น....

บัดซบ ตอนที่ 2 เคลือบแคลง

ตอนที่ 2 เคลือบแคลง

“อ๊าาาาาาาาาาาาา อาาาาาาาาาาาาา อาาาาาาาาาาาาา อาาาาาาาาาาาาา อาาาาาาาาาาาาา..” เสียงครวญครางที่เอ่ยร้องอย่างดังระงม พร้อมกับเตียงนอนที่สั่นไหวอย่างรุนแรงด้วยการกระทำอันจัดจ้านของหญิงสาวที่ทำการร่อนสะบัดเอวขย่มตอ ของชายหนุ่มด้วยท่วงท่าที่เหลือหลายนั้น....

“อ๊าาาาาาาาาาาาา อาาาาาาาาาาาาา ไม่ไหวแล้วค่ะ พี่ชาย ดาจะถึงแล้วค่ะ ดาจะถึงแล้ว อ๊าาาาาาาาาาาาา!!...” สาวสวยผมดำยาวที่ร้องครางนั้น ก็กลั้นใจเอ่ยบอกกับ เขาที่เป็นชายคนรัก มือไม้ของเธอที่วางไว้ที่คอของเขานั้นก็เริ่มกอดรัดอย่างแนบแน่นขึ้นเรื่อยๆ....

และไม่กี่อึดใจถัดมา เธอก็หวีดร้องครางยาว ด้วยความเสียวสุข และไม่เพียงแค่เธอเท่านั้นที่เสียวซ่านอย่างสุดๆ แต่ทางชายหนุ่มที่เป็นคนรัก ในฐานะสามีของเธอก็เช่นกัน....โดยที่เธอและเขานั้นก็ต่างกอดรัดกันอย่างแน่นขนัด พร้อมกับส่งเสียงหอบครางด้วยความเสียวอย่างซาบซ่าน.....

บัดซบ ตอนที่ 1

**นิยายเรื่องนี้ แต่งขึ้นจากจิตนาการ ไม่มีความจริง แต่อย่างใด**

******************************************************************************************

บัดซบ ตอนที่ 1

‘มันเกิดอะไรขึ้น..’ คำถามของชายหนุ่มที่ยืนอยู่ ท่ามกลางความวุ่นวายที่มีผู้คนมากมายกำลังเดิน ผ่านเขาอย่างไปมา โดยผู้คนมากมายนั้นก็มีทั้ง นักข่าว กู้ภัย ตำรวจ และสารวัตรทหาร ที่ต่างกำลังปฏิบัติหน้าที่ของตน กับต้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น ซึ่งผมก็จ้องมองดูการทำงานของพวกเขา อย่างเริ่มพอเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้าง...

ก่อนที่จะมีคนที่ผมรู้จัก 2 คน ได้เดินเข้ามา ท่ามกลางวุ่นวายนี้...โดยทั้ง 2 คนที่ว่านั้น คือ แฟนสาว(ภรรยา) กับพ่อของผม นั้นเอง ทั้ง 2 ที่เดินเข้ามา และผ่านตัวของผมที่ยืนอยู่ อย่างตรงเข้าไป ยังจุดศูนย์กลางของความวุ่นวายนั้น ซึ่งก็เป็นรถของผม ก่อนที่เธอจะปล่อยโฮ และ พ่อของผมนั้นก็เข้าทำการสวมกอดและปลอบกับความเสียใจนั้น....

ขณะที่ผมนั้นก็ไม่รู้สึกอะไรกับ ท่าทีของคนในครอบครัวของผมแม้แต่น้อย ใช่ ไม่รู้สึกแย่เลยแม้แต่น้อย แต่กลับกัน ยิ่งพวกเขาแสดงท่าทีเสียใจมากเท่าไร มันกลับทำให้ผมรู้สึกทั้งโกรธและเจ็บมากขึ้นเท่านั้น นั้นก็เพราะ พวกเขาเป็นคนที่ทำร้ายผม ทำร้ายจนทำให้ ผมต้องตัดสินใจกระทำแบบนี้...
.

.

.

.

ย้อนกลับไป เมื่อ 6 เดือนก่อน....

“ดูจากการตรวจครั้งล่าสุดแล้ว หมอขอแสดงความยินดีด้วย คุณได้กลับบ้านแล้วจ่า...” นายแพทย์ที่มากประสบการณ์ เอ่ยขึ้น หลังจากอ่านใบรายงานการตรวจร่างกายล่าสุด ของ “จ่าสิบเอกสมชาย”  ซึ่งก็คือ ชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียง ในห้องคนไข้ โดยที่ข้างๆนั้นก็มีร่างของหญิงสาวผู้เป็นแฟน กับชายหนุ่มผู้เป็นพ่อของเขา ซึ่งยืนให้กำลังใจอย่างรอลุ้น ผลตรวจ...