กติกาการใช้บล็อคแห่งนี้

กติกาการใช้บล็อคแห่งนี้ ห้ามก็อปไปเผยแผ่ที่ไหน // อ่านแล้ว ตอบ "ขอบคุณ" สักนิด...เพื่อกำลังใจน้อยๆ

วันจันทร์ที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2557

แก๊งสาวซิ่ง [2014] ตอนที่ 2

ตอนที่ 2

“พิม…..จะดีเหรอ?…” ฟ้า สาวผมยาวที่ทำไฮไลท์ เอ่ยถาม ด้วยใจกังวลหน่อยๆ

“ทำไม เป็นห่วง กลัวว่าเราจะแพ้เหรอ? ไม่ต้องห่วงหรอก ก็เหมือนทุกที แค่คราวนี้เราเดิมพันสูงไปหน่อยเอง..” พิมมาดา สาวน้อยวัย 27 ที่หน้าตาหวานๆเอ่ยอย่างท่าทีสบายๆ….

“อืออ ก็เข้าใจนะแต่มันก็หวั่นๆนี่…” ฟ้าเอ่ย ใช่ ไม่ใช่ว่านี่เป็นครั้งแรกที่เดิมพันสูง สัก 2-3 ครั้งแล้ว และ ที่ผ่านมาทีมของพวกเธอก็ชนะมาตลอด….

“กังวลเกินไปแล้วละค่ะ พี่ฟ้า…” น้ำ สาวลูกครึ่งที่เอ่ย ก่อนหันไปเอ่ยกับพิมมาดา


“หนูเข้าใจ ที่พี่พิม ท้าแบนั้นก็อีกฝ่าย เป็นพวกกระเป๋าหนักมีเงินพอควรนี่นะ…”

“ใช่.....ที่สำคัญก็หื่นด้วย….” เมย์ที่เอ่ยเสริม…ก่อนจะหันไปเอ่ยปลอบคนที่นึกหวั่นใจ คนเดียวในทีม

“ไม่ต้องคิดมากน่า แค่ขับ เหมือนทุกครั้งเราก็ชนะไม่ยากแล้ว…”

“ใช่ อย่างที่เมย์พูดแหละ ถ้าชนะคราวนี้อย่างน้อยเราก็ อิ่มไปอีกหลายวัน…” พิมมาดาที่เอ่ย ซึ่งแท้ที่จริงแล้วเธอ
และลูกทีมสาวคนอื่นนั้น ล้วนแล้วแต่เป็นเด็กมีปัญหา..พ่อแม่ทอดทิ้งไม่ดูแล ขาดความอบอุ่น…บ้างก็ไม่เหลือใครต้องหาเลี้ยงดูตัวเอง..

 “แล้ว จะทำไงกับชายคนนี้ดีละ คืนนี้คืนสุดท้ายแล้วด้วย” น้ำที่เอ่ย สายตาของ 3 สาวที่หันไปมอง ชายหนุ่มที่ถูกมัดติดไว้ที่เก้าอี้ สภาพร่างกายที่โทรมและเต็มด้วยบาดแผลไม่น้อย ร่างที่ถูกมัดด้วยเก้าอี้และริมฝีปากโดนปิดด้วยผ้าบางอย่าง

“นั้นสินะ….” สาวเมย์ที่หันไปเอ่ย อย่างยิ้มหวาน ดุจนางฟ้า….ร่างที่เดินเข้ามาหาชายคนนั้นและร้องถาม…

“ยังไหวรึเปล่าค่ะ พี่ชายสุดหล่อ…” เธอที่เอ่ยถามพร้อมกับเอามือลูบใบหน้าของชายดั่งกล่าว มือที่บรรจงเหมือนลูบให้อีกฝ่ายเคลิ้ม แต่ทว่าชายหนุ่มนั้นไม่หลงไปกับท่าทีนั้นเพราะเขารู้ดีว่า พวกหล่อนคือ นางมารร้ายในคราบนางฟ้า นั้นเอง…

“อืออออ….อืออออ ” เสียงของชายดั่งกล่าวที่เอ่ยร้อง ขึ้น ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเขาจะพูดอะไร จะปฏิเสธ หรือจะด่าทอพวกเธอก็ไม่ทราบ แต่เหล่าสาวสวยนั้นก็หาได้ใส่ใจไม่ เมย์ที่ค่อยหันกลับไปหาพรรคพวกและเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม 

“วันนี้จะทำอะไรกับของเล่นชิ้นนี้ดีนะ…..”

2 วันต่อมา….

“ขอโทษครับ…..เจ้าของร้านที่ชื่อ ทัศ คือคนไหนครับ….” เสียงของชายคนหนึ่งที่เอ่ยถาม..ภายในร้านที่รับดัดแปลงมอเตอร์ไซด์แห่งหนึ่ง …

“ผมเองมีอะไรเหรอ?….”  ทัศ ชายหนุ่มวัย 29 ที่รับกิจการ้านซ่อมต่อจากบิดา….

“ผมมีเรื่องจะขอคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวครับ…” ชายคนนั้นที่เอ่ยพร้อมกับยิ้มแย้มให้ ซึ่งผู้เป็นเจ้าของร้านนั้นก็มองก่อนจะเอ่ย ให้อีกฝ่ายมาคุยกันที่ด้านใน…

“งั้นเชิญทางนี้ครับ..” ทัศที่เอ่ยและเดินนำ ชายคนนั้นพาเข้าไปยังส่วนตัวในบ้าน โดยที่ทันทีที่เดินเข้าไปนั้น ชายคนนั้นก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรมากนอกจาก ควักเงินปึกใหญ่เอามากองให้แก่ทัศ…

“นี่มันอะไรกันครับเนี่ย..” เค้าที่เอ่ยด้วยความ มึน งง กับปึกเงินที่ชายคนดั่งกล่าวที่มาหาเขาหยิบยื่นให้…

“ผมมีเรื่องอยากรบกวนให้คุณช่วยผม 1แสนนี่ ถือว่าเป็นค่าจ้างในการช่วยเหลือ..” ชายคนนั้นเอ่ย ซึ่งนั้นทำให้ ทัศ ขมวดคิ้วและเอ่ยถามกลับ “จะให้ผมช่วยอะไร ผิดกฎหมายเปล่า? ถ้าผิดกฎหมายผมขอผ่าน..”

คำกล่าวของเขาที่ทำให้ชายคนดั่งกล่าวขบขัน…และเอ่ยตอบ

“อืมม ก็เรียกว่ากึ่งๆผิดกฎหมายเหมือนกันนะ..” คำตอบที่ทำให้ ทัศยิ่งสงสัยมากขึ้นไปอีก

“คุณต้องการให้ผมทำอะไร? ” เค้าถาม อย่างอยากรู้….

“ก็แค่ดัดแปลงรถของคนๆหนึ่ง ได้ข่าวว่า พิมมาดาใช้บริการ้านคุณในการปรับจูนบ่อยๆนี่ ผมก็แค่ อยากให้คุณวางยารถของเธอ!!….” คำตอบที่เป็นวัตถุประสงค์เอ่ยขึ้นที่ทำให้ ชายคนนั้นอึ้ง…..

“หา…ไม่ละ ผมไม่ทำ..…”  ทัศที่เอ่ยปฏิเสธเพราะอย่างน้อยเขาก็รู้จักพิมมาดา พอควรและรักเธอเหมือนน้องสาว ถึงแม้เขาก็อยากให้เธอเลิกพฤติกรมซิ่งรถเสียที….

“งั้น ถ้า 2 แสนละ…..” ชายคนนั้นที่เอ่ยสวนขึ้น ซึ่งทำให้ทัศถึงกับชะงัก และเริ่มเกิดความลังเลเนื่องจากช่วงนี้เค้าเองก็กำลังมีเรื่องที่ต้องการใช้เงินอยู่เหมือนกัน..และอีกนัยหนึ่ง เค้าเองก็อยากให้พิมมาดาเลิกการแข่งรถเสียที

ใช่....ถ้าหากแพ้ ก็คงได้บทเรียนซะมัง…..

“งั้น 2แสน 5 ละคุณทัศ…” ชายคนนั้นเอ่ยอย่างยื่นข้อเสนอเรื่องเงินเพิ่มขึ้นไปอีกทำให้คนที่คิดหนักอยู่นั้นก็เงยหน้าและเอ่ยตอบตกลง… “ตกลง ผมจะทำตามที่คุณต้องการ..”

ทัศเอ่ยตอบ โดยที่เขาก็นึกว่า มันเป็นการแข่งขันที่มีการเดิมพันในระดับธรรมดา เท่านั้น ใช่อย่างดี พิมมาดา ก็คงถูกลากไปรุมโทรมสัก 2-3คืน..ซึ่งเค้านั้นไม่รู้เลยว่าการเดิมพันครั้งนี้มันสูงหว่าที่เค้าคิดมากนัก..

และดูเหมือนชายคนนั้นจะสืบมาดีจริงๆเพราะอีกไม่กี่วันต่อมา พิมมาดาก็มายังที่ร้านนี้ เพื่อเอารถมาให้เค้าดู…

“พี่ทัศ ว่าน เช็ครถ ของพิมให้หน่อยนะ…” 

“ดะ…ได้สิ….” ชายหนุ่มเจ้าของร้านคนรู้จักของหล่อนก็เอ่ยตอบด้วยท่าทีแปลกๆเนื่องจากเค้าเองยังลังเลนิดๆ
ถึงแม้จะรับเงินมาแล้วก็ตาม

“ว่าแต่มาให้เช็ค แสดงว่ามีการแข่งอีกแล้วเหรอ? ” ทัศที่เอ่ยและเดินมายังรถของหญิงสาว..

“ใช่ค่ะ…ฉะนั้นทำให้พิมดีๆละ  แล้วพิมจะให้% ” สาวน้อยที่เอ่ยอย่างยิ้มหวาน…ก่อนที่ทางชายหนุ่มนั้นจะร้องถาม..

“นี่พี่ถามตรงๆเถอะ ไม่กลัวบ้างเหรอ ถ้าเราเกิดแพ้นะ…ก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าถ้าแพ้นะ ยิ่งๆสวยๆแบบเรามีหวัง…” ชายหนุ่มที่เอ่ยอย่างเป็นห่วงซึ่งทำให้หญิงสาวที่เดินไปหาอะไรอ่าน ในระหว่างที่รอนั้นก็ยิ้มหวานและเอ่ยตอบ

“ก็ นิดหน่อยนะ แต่พิมเอง มั่นใจว่า พิมนะไม่แพ้ใครแน่ค่ะ พิม ยังรักษาสัญญา ที่ให้ไว้กับพี่ทัศน่า ถ้าแพ้เมื่อไรจะเลิกแข่งพวกนี้ทันที ” พิมมาดาที่เอ่ยด้วยรอยยิ้ม ซึ่งชายหนุ่มที่รู้สึกไม่ค่อยดีก็ได้แต่ตอบ

“อะ..อืออ….” ทัศที่เอ่ยตอบ ซึ่งที่จริงเค้าก็ไม่อยากทำแบบนี้ เท่าไรนัก แต่เพราะอีกใจนั้นอยากให้เธอเลิกแข่งพวกนี้ จึงได้กระทำลงไป โดยที่เขานั้นไม่รู้เลยว่า นั้นเป็นจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ของพิมมาดา….

หลายวันต่อมา...ก็ถึงคืนวันแข่งขัน ซึ่งค่ำคืนนั้นก็ได้รับความสนใจจากเหล่าสิงห์นักบิดในท้องถิ่นอย่างพอสมควร ใช่ พวกเขากว่าหลายสิบคนที่ต่างมาเฝ้าดูการแข่งขันที่จะเกิดขึ้นในค่ำคืนนี้ด้วยความสนใจ...เนื่องจากการแข่งครั้งนี้ ได้มีการลือปากต่อปากอย่างเป็นวงกว้างนั้นเอง และก็ไม่รู้ว่า เหล่าขาบิดที่ต่างมาเฝ้ามองนั้น มาเพื่อเอาใจช่วย พวกเธอ ทีมกุหลาบ หรือ เอาใจช่วยให้เธอนั้นแพ้พ่ายกันแน่??..

โดยหลายวันก่อนที่จะมีการแข่งขันนั้น พิมมาดาก็ได้ทำการสืบเรื่องของ คู่แข่ง มาในระดับหนึ่ง...จนทำให้เธอรู้ว่า คนและทีมที่มาท้าเธอแข่งนั้น หาได้เป็นทีมธรรมดาไม่...หากแต่เป็นทีมใหญ่ที่มีอิทธิพลในจังหวัดข้างเคียงใกล้ๆนี่...แถมตัวหัวหน้า หรือ นายยาว ชายหนุ่มที่เข้ามาท้าเธอนั้น ก็มิใช่ธรรมดา หากแต่เป็นลูกชาย นักการเมืองในจังหวัดนั้นอีกด้วย...

ถึงแม้ข้อมูลที่เธอสืบมานั้นก็ทำให้เธอหวั่นๆใจนิดๆ พร้อมกับ หายสงสัยและข้องใจว่า ทำไม อีกฝ่ายถึงได้มีเงินมากมายนัก และถึงแม้เธอจะเริ่มหวั่นใจ แต่เธอก็ไม่ถึงขั้นที่หวาดกลัวหรอก ใช่...ไม่กลัว เพราะหากเธอชนะได้ก็ไม่มีปัญหา และเธอก็ชอบอยู่แล้วในการล้มอะไรที่ใหญ่ๆ...

“เตรียมตัว เตรียมใจที่จะมาเป็นทาสของพวกกูรึยัง คนสวยทั้งหลาย..”ไอ้ยาวร้องถาม หลังจากที่มันและพรรคพวกได้เลี้ยวรถเข้ามาจอดยังที่ลานแห่งนี้ ซึ่งไอ้ยาวนั้นก็ได้จอดขนาบข้างพิมมาดาที่จอดรออยู่....โดยที่พวกพ้องที่มันพามาด้วยนั้นก็เกือบๆร่วม 20 คนได้...

“ทำไมต้องเตรียมใจด้วยละ เพราะยังไงคืนนี้พวกชั้นก็ไม่มีทางเป็นผู้แพ้อยู่แล้ว..” พิมมาดาที่เอ่ยตอบโต้แก่อีกฝ่ายที่เอ่ยทักทายนั้น...ด้วยสีหน้าท่าทีอย่างมั่นใจสุดๆ ซึ่งนั้นก็ทำให้ทางฝั่งชายหนุ่มนั้นยิ่งอยากเป็นยามแพ้พ่ายของหญิงสาวคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ..แถมตอนที่พิมมาดาเอ่ยตอบเสร็จ พวกพ้องของเธอก็ได้ขยับเดินมายืนอยู่ที่ด้านหลังของเธอด้วย..

ก่อนที่นายยาวจะเอ่ยถามต่อ...

“ท่าทางจะมั่นใจมากเลยนะ…”

“แหงอยู่แล้ว….เผลอๆชนะแบบถล่มทลายเสียด้วย..” พิมมาดาตอบด้วยท่าทีที่ยังคงมั่นใจเช่นเดิม…

“มั่นใจมากๆ...ตอนแพ้ ก็อย่ามาโอดครวญก็แล้วกัน ขอบอกเลยนะว่า ถ้าพวกมึงแพ้ กูจะจับพวกมึงโทรม จะเอาครางหงิงๆเป็นหมา เรียงตัวเลย...”

“อูยยย น่าสนใจดีนะ พี่พิม อย่าว่าจะทำจน พวกเราครางเหมือนหมาเลย จะให้ทำตัวเหมือนหมา ก็ยังได้ถ้าแพ้นะ…”

“ใช่ๆ จะให้เห่าให้ดูก่อนมัยละ โฮ่งๆ….” เมย์และน้ำ 2สาวที่ยืนอยู่ข้างหลังของพิมมาดาก็เอ่ยขึ้นและหัวเราะอย่างคิกๆ อย่างไม่กลัว...เพราะมันไม่ใช่ ครั้งแรกที่ ก่อนแข่งพวกหล่อนจะปากดีใส่อีกฝ่ายแบบนี้….

ใช่....ทุกครั้งก็จะพูดยั่วอีกฝ่ายแบบนี้แต่ก็ไม่เคยมีทีมไหนที่จะได้ทำตามที่หวังไว้ (เพราะแพ้เรียบ)

“ได้ยินแล้วใช่มัย ถ้าคืนนี้แพ้ พวกชั้นจะยอมเป็นหมาน้อยให้ได้ชม หรือจะให้ปี๊กับหมาให้ดูก็ได้นะ อิๆ ถ้ามีปัญญาชนะ นะ…” พิมมาดาที่เอ่ยเสริมลูกทีมของเธอด้วยรอยยิ้มอย่างไม่กลัว แต่ก็มีบางสิ่งที่แปลกออกไปแน่นอน ถ้าเป็นปกติแม้แต่ฟ้าเองก็คงเข้าร่วมพูดเย้ยหยั่น ยั่วแบบนี้ด้วย แต่คราวนี้หล่อนนั้นเงียบสนิท..เพราะเธอยังคงหวั่นกลัวอยู่ ยิ่งพอไปสืบว่ารู้ว่า ไอ้ยาวนั้นเป็นใคร ก็ยิ่งทำให้เธอกังวลเข้าไปใหญ่…

หลังจากที่ แก๊งสาวจากทีมกุหลาบที่เอ่ยประกาศกลางลาน แน่นอนว่าก็เป็นแบบนี้ไม่รู้กี่ที แล้วก็ไม่ได้เห็นดั่งหวัง อย่างคราวนู่นพวกเธอก็บอกว่า ถ้าแพ้จะแหกรูให้ทุกคนทั้งลานเย็ดเลย…..ใช่...คำยั่วแบบนี้ทุกคนที่นี้นั้นชินแล้ว...

แต่สำหรับไอ้ยาวที่เพิ่งท้าสาวๆทีมนี้ แข่งนั้น ก็ไม่รู้จะ ชินมัย? หรือ อาจจะเริ่มมีน้ำโห เหมือนดั่งรายอื่นๆที่เคยท้าแข่งเธอก่อนหน้านี้...

“เลิกพูดจา กันเพียงเท่านี้ดีกว่า...มาเริ่มแข่งขันกันเลยดีกว่า คนสวย..” นายยาวที่เอ่ยกล่าวอย่างตัดบท โดยท่าทีและน้ำเสียงของเขาก็มิได้บงบอกอย่างชัดเจนถึงอารมณ์ของเขาในเวลานี้ และไม่กี่อึดใจต่อ ทั้งพวกของพิมมาดา และ ไอ้ยาวนั้นต่างก็เปลี่ยนสถานที่มายังถนนร้างที่ ใช้ในการแข่งขันของค่ำคืนนี้ ซึ่งที่ข้างๆถนนดั่งกล่าว ก็มีทั้งพวกไอ้ยาว และ เหล่าสิงห์นักบิดไม่น้อยที่เฝ้ารับชมการแข่งขันครั้งนี้ด้วย...

และหลาย 10 นาทีต่อมา...เสียงเฮ พร้อมกับสายตาที่จับจ้องมองการแข่งขันนั้น ก็ต่างจ้องมองด้วยความระทึกกันอย่างพอสมควร เพราะเป็นครั้งแรกที่ทีมกุหลาบนั้น อยู่ในสภาวะที่ย่ำแย่ เมื่อพวกเธอ ชนะ 1 แพ้ 2 จึงสร้างความกดดันอย่างยิ่งให้แก่ พิมมาดา ที่เป็นทั้งหัวหน้า และคนแข่งคนสุดท้าย...

“ขอโทษ.นะ...” ฟ้าที่เดินกลับมาหาพวกพ้อง พร้อมกับเอ่ยอย่างเศร้าๆ เมื่อเธอแพ้การแข่งขันและทำให้สถานการณ์ทีมเธอส่อเค้าว่าจะแพ้ หากคนสุดท้ายอย่างพิมมาดา แพ้ละก็....

“อือออออ ไม่เป็นไร แกทำดีที่สุดแล้วละ ฟ้า...” พิมมาดาที่เอ่ยกล่าวปลอบ ซึ่งเธอก็ไม่มีท่าทีจะโทษ ฟ้าแต่อย่างใด ถึงแม้ท่าทีของเธอในค่ำคืนนี้จะไม่ดี แต่การแข่งขัน เธอก็พิสูจน์และแสดงถึงความพยายามอย่างเต็มที่แล้ว เพียงแต่อีกฝ่ายนั้นเก่งกว่าก็เท่านั้นเอง...

“ที่เหลือชั้นจะจัดการเอง..” พิมมาดาเอ่ยกล่าวต่อ ด้วยท่าทีที่แน่วแน่ที่สมกับเป็นหัวหน้าทีม ก่อนที่เธอจะเดินตรงมายังที่มอเตอร์ไซค์ของเธอ ด้วยท่าทีที่พร้อมจะเข้าการแข่งขัน โดยที่คู่ต่อสู้ของเธอนั้นก็ตรงไปยังมอเตอร์ไซค์ของเขาเช่นกัน และคู่แข่งของเธอนั้นก็คือ นายยาว นั้นเอง...

“เริ่มทำการเตรียมใจที่จะโดนควย กันยัง สาวๆ...”ไอ้ยาวที่เอ่ยกล่าวทักด้วยรอยยิ้ม ซึ่งพิมมาดาก็เหลือบมองอย่างไม่ชอบพอเล็กน้อย

“ไว้ชนะก่อนแล้วค่อยคุย....แล้วมีใครบอกนายมังยังละว่า ‘ถ้าอยากลิ้มลองกุหลาบ โปรดระวังหนามของมันให้ดี ’ ” พิมมาดาที่เอ่ยตอบกลับด้วยท่าทีปกติ ด้วยประโยคที่เธอมักเอ่ยบ่อยๆ….

ไอ้ยาวที่ฟังก็แสยะยิ้มกว้าง และไม่เอ่ยตอบโต้อีกนอกจากเพ่งสมาธิไปยังการแข่งที่จะเริ่มต้นนั้น..

“ระวัง….เตรียมตัว ….ไป…” เสียงของคนให้สัญญาณที่เอ่ย สิ้นคำว่า ‘ไป’ นั้น รถของทั้ง 2 ที่ทะยานด้วยความเร็วสูง จนดูแล้วน่าหวาดเสียวไม่น้อย ความเร็วที่พลาดเล็กน้อยอาจจะเจ็บหนักได้ มอเตอร์ไซด์ของเธอและมันที่เข้าตีคู่ กันอย่างสูสี อย่างฝีมือการขับไม่มีใครรองใครเลย…

ใช่.... ไอ้ยาวคิดอยู่แล้ว ว่าฝีมือของเธอนั้นต้องพอๆกับมัน หรืออาจจะเหนือกว่าก็ได้ ความแน่นอน บนความไม่แน่นอน นั้นคือสิ่งที่มันไม่ชอบ ฉะนั้นมันถึงได้หาวิธีเล่นตุกติกยังไง สำหรับคู่แข่งที่มันคิดว่าน่าจะสูสีหรือมีฝีมือเหนือกว่า…

หลังจากที่มอเตอร์ไซค์ของทั้ง 2 ต่างก็ตีคู่กันมาอย่างรวดเร็วนั้น...อยู่ๆ รถของพิมมาดาก็แสดงอาการบางอย่างเกิดขึ้น เมื่อความเร็วของเครื่องนั้นก็ค่อยๆลดลง และไม่สามารถเร่งเครื่องให้เร็วขึ้นกว่านี้ได้...แน่นอนว่านั้นก็ทำให้เธอถึงกับตกใจไม่น้อย แต่ถึงกระนั้นเธอก็พยายามอย่างยิ่งที่จะขับต่อไป ทั้งๆที่รู้ว่าโอกาสชนะของตัวเองนั้นกำลังถูกปิดลงอย่างสมบูรณ์..

‘หือออ....ไม่ไล่ตามมา งั้นเหรอ? หมอนั้นวางยาใส่มอเตอร์ไซค์ของหล่อนให้จริงๆสินะ..’ ไอ้ยาวคิดอย่างฉีกยิ้ม ก่อนจะบิดด้วยความเร็วที่พุ่งขึ้นไปอีกระดับ....แต่เพื่อไม่ให้ผิดสังเกตมากมาย...ไอ้ยาวก็แกล้งชะลอนำไว้อยู่ในระดับหนึ่ง ทำทีเหมือนฝีมือของมันและเธอไม่แตกต่างกันมากเท่าไร....แน่นอนว่า ไม่กี่อึดใจถัดมา รถของไอ้ยาวก็ได้เข้าเส้นชัยก่อน...

และนั้นก็ทำให้ 2 ข้างทางที่มีทั้งพวกของไอ้ยาว และเหล่าสิงห์นักบิดที่มาเฝ้ามองและชมนั้นต่างส่งเสียงร้องอย่างเสียงดัง...กับการพ่ายแพ้ของสาวๆทีมกุหลาบ!!

ไม่กี่วินาที หลังจากรถของไอ้ยาวขับมาถึง รถของพิมมาดาก็ตามเข้ามา โดยที่เธอนั้นก็ลงจากรถพร้อมกับถอดหมวกกันน็อค อย่างหันไปมองยังพวกพ้อง เพื่อนๆของเธอที่เดินเข้ามารับ...ซึ่งสีหน้าของทุกคนในทีมนั้นก็ต่างไม่สู้ดีกันทั้งสิ้น..

“ขอโทษทุกคน…” พิมมาดาเอ่ยสั้นๆ ด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีเช่นกัน ถึงแม้รถของเธอจะดูแปลกๆในวันนี้... แต่ก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยออกมา เพราะ มันไม่มีอะไรให้ผิดสังเกตเลย รถอยู่ข้างกายเธอตลอดเวลา ไม่มีใครไปแตะ โดยที่เธอนั้นไม่ได้นึกสงสัย ชายหนุ่มเจ้าของร้านจูนที่เธอนับถือเป็นพี่ชายเลย...

“กูชนะแล้ว ที่นี้กูพอที่จะคุยได้ยัง?..” ไอ้ยาวที่เดินตรงเข้ามาหาพวกของพิมมาดา พร้อมกับเหล่าลูกทีมแก๊งซิ่งของมัน ซึ่งถ้อยคำนั้นก็ทำให้พิมมาดา หันไปมองด้วยท่าทีที่เจ็บใจมากขึ้น...

“ไม่ต้องห่วง หรือ กลัวไปหรอก ทางนี้ขอสัญญา ว่าจะ เลี้ยงมึงด้วยควย ชนิดครบ 3 เวลาทุกวันเลย....” ไอ้ยาวที่กล่าวต่อ ด้วยสีหน้าท่าทีที่สะใจ ซึ่งพิมมาดาที่จ้องมองด้วยท่าทีที่เจ็บใจนั้น เธอก็มองเล็กน้อย ก่อนที่ตัดสินใจเอ่ยตอบกับอีกฝ่าย...

“ชั้นขอ ให้นายเว้น 3คนที่เหลือจะได้มัย? จากที่เคยตกลงกัน 1 เดือน ขอเป็น แค่ 1 อาทิตย์ได้มัย?…” พิมมาดาที่เอ่ยร้องขอกับอีกฝ่ายผู้เป็นผู้ชนะ...ถึงแม้เธอจะรู้ดีว่ามันเป็นการร้องขออย่างหน้าด้านๆ แต่ทำไงได้ ในเมื่อสามชิกในทีมของเธอล้วน แต่เป็นสาวพรหมจรรย์ที่ไม่เคยผ่านการโดนควยเลย...อีกอย่างคนที่ตกปากรับคำการประลองก็คือเธอด้วย...

“เฮ้ยๆ…มึงมาขอด้านๆแบบนี้ได้ไงวะ จากเดือนเหลือเป็น อาทิตย์ ไม่มากไปหน่อยเหรอ? ” ลูกทีมของไอ้ยาวคนหนึ่งทีเอ่ยโวยขึ้น…ขณะที่ทางพิมมาดานั้นก็เอ่ยสวนกลับ..

“ไม่ใช่การขออย่างหน้าด้านๆ แต่ชั้นมีข้อแลกเปลี่ยน หากพวกนายยอมให้ 3 คนโดนเหลือเพียง 1  อาทิตย์ละก็ ”พิมมาดาที่เอ่ย ซึ่งไอ้ยาวก็จ้องมองหน้าสาวสวย ก่อนจะเอ่ยตอบกลับ...

“ไหนมึงลองว่ามาสิ  …” คำกล่าวที่ทำให้พิมมาดามองหน้า ก่อนจะกลั้นใจเอ่ยตอบ..

“ถ้านายยอม ชั้นจะยอมเป็น ของเล่นให้แก่ทีมนาย 2 ปี…. ” หล่อนที่เอ่ยซึ่งทำให้อีกฝ่ายมีท่าทีสนใจบ้าง แหงละได้สาวสวยหน้าหวานมาเย็ด จากปี เป็น 2 ปีแบบนี้…..

“ไม่ได้นะ พิม…..” เมย์ และ น้ำที่เอ่ยร้องขึ้น ทันทีที่ได้ยินข้อเสนอของ พิมมาดานั้น ถึงแม้จะเข้าใจความหวังดี ของพิมมาดาก็ตาม…แต่ฟ้ากลับไม่เห็นเช่นนั้น..

“ก็….ก็ดีแล้วนี่….ก็พิมเขา เสนอเองนี่ ชั้นอุตสาบอกเธอแล้วว่าอย่าๆ แล้วเป็นไงละ เราก็แพ้จริงๆ….” ฟ้าที่เอ่ยโวยขึ้นอย่างสติแตกด้วยความกลัว สาเหตุที่เธอกลัวมากมายนั้น เป็นเพราะหลังไปสืบมา ก็ได้รู้ว่า ทีมไอ้ยาวนั้น ก็มีชื่อในเรื่องการโทรมหญิงอยู่ด้วย….

“ฟ้า….” เมย์กับน้ำหันไปเอ่ยและมองเพื่อนร่วมทีมที่แสดงความเห็นแก่ตัวออกมา ซึ่งพิมมาดานั้นก็มองและไม่แสดงอาการโกรธแต่อย่างใดและหันไปมอง ที่นายยาว….และเอ่ยถาม….

“ว่าไงละ…ตกลงมัย?..”

“น่าสนใจนะ แต่มันยังไม่ดีพอ…ที่จะทำให้กูตกลง.. ”   ไอ้ยาวตอบกลับทันที และนั้นก็ทำให้พิมมาดาเอ่ยถามกลับ...

“งั้นนายก็ว่ามาสิ ว่าจะเอายังไง ถึงจะพอใจ…” พิมมาดา ร้องถาม และนั้นก็เหมือนจะเข้าทางในสิ่งที่อีกฝ่ายรออยู่...

“ง่ายๆ คืนนี้พวกมึง 4 ตัวต้องตามใจกูทุกอย่าง...ส่วนมึงอีพิม มึงจะต้องเป็นกระหรี่รับใช้พวกกู จนกว่าพวกกูจะเบื่อ ถ้ามึงทำตามทั้ง 2 ข้อนี่ได้ กูจะยอมเปลี่ยนข้อสัญญากับมึง..” คำกล่าวตอบของไอ้ยาวนั้น ก็ทำให้พิมมาดาถึงกับอึ้งและหน้าชา พอควรกับสิ่งที่อีกฝ่ายเสนอมานั้น ซึ่งนั้นก็ทำให้พวกพ้องอย่าง น้ำและเมย์เอ่ยร้อง...

“พิม อย่านะ  เราทนได้….”  เมย์ที่เอ่ยร้อง...ก่อนที่น้ำจะเอ่ยเสริม...
 
“ใช่ค่ะ พี่พิม...พวกเราทนได้ค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ..” น้ำเอ่ย แต่ทันทีที่น้ำเอ่ยกล่าวจบ ฟ้าก็เอ่ยแทรกขึ้นมา ด้วยน้ำเสียงท่าทีที่แตกต่างจากทุกคน...

“แต่ชั้นทนไม่ได้นี่….” ถ้อยคำของฟ้า ที่ทำให้ ทุกคนในทีมกุหลาบหันไปมองยังเธอ...โดยเฉพาะพิมมาดาที่หันไปมองอย่างไม่พูดอะไร ส่วนไอ้ยาวนั้นก็มองสาวๆทั้ง 4 ด้วยรอยยิ้ม อย่างรอฟังคำตอบ ซึ่งไม่กี่อึดใจ พิมมาดาก็หันหน้ากลับมาเพื่อทำการเอ่ยตอบ...

“อืออออ ชั้นตกลง ทำตามข้อเสนอทั้ง 2 นั้น..” คำกล่าวตอบของพิมมาดาที่ทำให้ เมย์ และน้ำ ถึงกับตกใจ เพราะไม่คิดว่า พิมมาดา จะตัดสินใจตอบเช่นนั้น ใช่ เธอทั้ง 2 ถึงกับอุทานทันที...

“พิม / พี่พิม!!” เสียงอุทานของ 2 สาว ขณะที่ไอ้ยาวก็ถึงกับยิ้มและหัวเราะ ก่อนจะกล่าวตอบ...

“ฮ่าๆ งั้นก็ตกลง คนอื่นนอกจาก อีพิม จะต้องรับใช้พวกกู 1 อาทิตย์…” ไอ้ยาวที่เอ่ยกร้าวอย่างเสียงดัง อย่างแสดงถึงชัยชนะ ขณะที่สาวๆแห่งทีมกุหลาบนั้นก็ยังคงจ้องมองยังที่พิมมาดา หัวหน้าทีม กับการตัดสินใจเมื่อกี้ ที่ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าเป็นการกระทำที่โง่ หรือ เสียสละ ดี...

และไม่ทันที่ สาวๆ แห่งทีมกุหลาบจะแสดงความคิดเห็นใดๆนั้น ไอ้ยาวก็ได้เอ่ยกล่าวต่อขึ้นมา...

“ก่อนที่จะกลับไปยังที่ลาน พวกมึงจำได้มัยว่า ตอนก่อนแข่งนะ พูดอะไรกันไว้..” ไอ้ยาวที่เอ่ยกล่าวต่อ และนั้นก็ทำให้สาวๆทั้ง 4 ถึงกับหน้าเสียทันที ด้วยความที่เธอนั้นยังจำถ้อยความดั่งกล่าวได้...โดยเฉพาะที่พวกเธอบอกว่า  ‘ถ้าแพ้จะทำตัวเป็นหมาให้ดู..’

“กูจะให้พวกมึงกลับไปที่ลานในสภาพ เยี่ยงหมาตัวเมีย..” ไอ้ยาวที่เอ่ยด้วยใบหน้าที่เหี้ยมโหด และลูกทีมของมันคนหนึ่งก็เดินออกมา โดยที่ในมือของลูกทีมคนนั้น ก็ได้ถือสายจูงและปลอกคอ 4 เส้นเอาไว้ ราวกับว่าพวกมันได้เตรียมพร้อมที่หมายจะเล่นงานเธอเช่นนี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว...

และนั้นก็ทำให้ สาวๆ แห่งทีมกุหลาบ นั้นก็ถึงกับพูดไม่ออกทันทีที่เห็น ก่อนที่เสียงเชิงสั่ง เชิงย้ำของไอ้ยาว หัวหน้าทีมที่พวกเธอแข่งและแพ้พ่ายต่อเขานั้นก็ดังขึ้น...

“เอ้า....รีบแก้ผ้าออกซะ หมานะ มันไม่สวมใส่เสื้อผ้าหรอกนะ..” ไอ้ยาวที่เอ่ยโพล่งเชิงสั่งอย่างเสียงดัง และนั้นก็ทำให้ 4 สาวแสนสวยแห่งทีมกุหลาบนั้น ได้แต่จ้องมองอย่างเจ็บใจ ซึ่งพวกเธอก็ไม่สามารถจะทำอะไรได้ เนื่องจากพวกเธอได้พ่ายแพ้ต่อไอ้ยาวนั้นเอง..

“อย่าชักช้าละ ตอนนี้กูอยากเห็นหน้าของพวกที่รออยู่ที่ลานแล้ว...ถ้าพวกมันได้เห็นหมาตัวเมีย 4ตัวของกู พวกแม่งจะทำหน้ายังไง ” ไอ้ยาวที่เอ่ยย้ำ ด้วยรอยยิ้มที่โฉดชั่ว...

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น